GIMNAZJUM PUBLICZNE W DOMANIEWICACH

PATRON SZKOŁY
WŁADYSŁAW STANISŁAW REYMONT

Właściwie nazywał się Stanisław Władysław Rejmąnt. Urodził się 7 maja 1867 we wsi Kobiele. Pisarz i publicysta. Był synem organisty wiejskiego i samoukiem, w młodoœci próbował różnych zawodów m.in. pracował na kolei, w wędrownym teatrze. Pod koniec życia osiadł w Kołaczkowie pod Wrześniś. Jeden z czołowych (wraz z S. Żeromskim) przedstawicieli nurtu realistów w prozie epoki Młodej Polski. łączył w twórczoœci żywiołowy realizm z tendencją do naturalistycznego studium środowiska i elementami modernistyki, nastrojowoœci i symboliki. W jego wczesnych utworach, oprócz naturalistyki opisów środowisk (powieœci "Komediantka" 1896," Fermenty" 1897), występują akcenty ostrej krytyki społecznej w ukazywaniu stosunków na wsi (nowele "Œmierć", "Suka", "W Porębie w tomie Spotkanie" 1897, szkic powieœciowy "Sprawiedliwie" 1899) oraz "Praw dżungli" , rządzących życiem kapitalistycznym miasta. W swym głównym dziele powieœci "Chłopi" , za którą 1924 otrzymał Nagrodę Nobla zawarł epicki obraz życia zbiorowości chłopskiej (akcja rozgrywa się w Lipcach pod Skierniewicami; obecnie Lipce Reymontowskie), określonego zarówno przez rytm przyrody (szczegółowy i plastyczny opis zajęć, zwyczajów i obrzędów), jak i procesy społeczne (rozwarstwienie wsi, konflikty z dworem), przyspieszające rozkład tradycyjnego patriarchalizmu, oraz przez konflikt instynktów i namiętności z surową regułą moralną (modernisyczny. "demonizm płci" w ujęciu romansu Antka i Jagusi). Ponadto jest on autorem patriotycznej trylogii powieściowej "Rok 1794" oraz licznych nowel, m.in. o tematyce wojennej "Za frontem" 1919, wydanie drugie pt. "Pęknięty dzwon" 1925), powieści ("Wampir" 1911), reportaży literacki ; Pisma, Dzieła wybrane, Pisma. Zmarł 5 grudnia 1925 roku.